Kształt – Emil Zegadłowicz

Dziewczęce twoje ruchy i postać dziewczęca —
wabią mnie Twoje słowa — myśl Twoja przynęca.

Wiatr Cię przywiał ku sercu w dożynkowym darze —
czar Twój jest jako morze, tonę w Twoim czarze.

Dźwięk dawno zagubiony, zapomniane słowo
wyrasta i na słońcu wiośnieje na nowo —

Słowo, którego wargi wyszeptać się boją,
ma Twój zapach, Twe ciepło i postać ma Twoją —

i ma kształt najcudniejszy: dziewczęcego ciała
omdlałego w pożarze jak w skwar lilia biała.

 

 

Emil Zegadłowicz
(1888-1941)

Dodaj komentarz